Page 1
Chat

Tien vragen voor kunstenaars Aurora Passero en Robin Danielsson.

In het laatste kwartaal van 2015 verbleef Camilla Steinum twee manden in Gastatelier Leo XIII. Zij nodigde de eveneens Noorse kunstenaars Aurora Passero en Robin Danielsson uit om met haar te komen werken. Op 30 oktober presenteerden zij gedrieën hun werk in de groepsexpositie ‘The Pit Of Your Stomach’.

Domenico de Chirico deed een korte Q&A met Passero en Danielsson.

DIWO_Aurora_Robin_WilliamvanderVoort-40 (Medium)

Continue Reading →

Status

Interview van Max Majorana met Camilla Steinum (2/2)

beeld-leo-XIII-495x400

Max Majorana is voormalig medewerker van Incubate. In aanloop naar de editie van 2014 was hij één van de programmeurs. Voor Do It With Others spreekt hij met de vier betrokken kunstenaars over hun werk en – waar hij de kans ziet – over hun privéleven. Camilla Steinum sprak hij op een donderdagavond, toen ze zich net in Tilburg had geïnstalleerd.

Lees deel 1 van het interview hier.

 

Je bent als beeldend kunstenares gespecialiseerd in werken met textiel. Nu is Tilburg van oudsher een echte textielstad, die zich onder invloed van onder meer Incubate de laatste jaren ontpopt als culturele voorloper. Ben je er dit jaar voor het eerst?
Toevallig niet. In 2008, toen ik nog in Oslo aan de academie in de richting textiel studeerde, zijn we met onze klas een keertje op uitwisseling geweest. Toen ben ik ook voor het eerst in De Pont en het Textielmuseum geweest, waar ik in het najaar mag gaan tentoonstellen. Hun bibliotheek is trouwens te gek.

Akkoord. Dan pas ik mijn vraag even aan. Wat is je tweede indruk van Tilburg?

Goed, gezellig, en lekker klein bovendien. Hoewel ik al over een fiets beschik, ga ik vooralsnog liever te voet, om de stad beter in me op te kunnen nemen.

Ah, en wanneer ga je je pas versnellen? Je kunt al wel fietsen?
Ja, dat is op zich geen probleem. Maar ik vind het eigenlijk wel fijn om een beetje langzaam aan te doen voor mijn project bij Do It With Others van start gaat. Even rustig oriënteren, voor ik over een paar weken echt aan de slag ga.

Het is je gegund, hoor. Ik veronderstel dat je op dit moment dan ook nog niet helemaal uitgepakt bent?
In het gastatelier, bedoel je? Haha, dat dan weer wel. Ik ben iemand die graag boeken om zich heen heeft, dus die heb ik meteen uit mijn bagage gehaald en overal door het huis verspreid. Net als mijn notitieblokjes. En waterverf – heel belangrijk. Liefst binnen handbereik en op ooghoogte.

Zozo. Wat lees je zoal?
Momenteel herlees ik de essaybundel Against Interpretation van de Amerikaanse schrijfster Susan Sontag. Al 50 jaar oud, maar nog steeds zeer inspirerend.


Je bent dan ook een zelfverklaard feministe. En gefascineerd door het vrouwelijke lichaam in de kunstwereld, heb ik gelezen. Wie zijn je voorbeelden? Je moeder? Susan Sontag? Beyoncé? Donna Harraway?

Mijn voorbeelden zijn niet zozeer mensen die ik in intellectueel opzicht bewonder. Het zijn toch vooral mensen die dicht bij me staan. Mensen die aardig, goedlachs en zorgzaam zijn.

Typisch vrouwelijke eigenschappen.
Pardon? Niet per se, hoor.

Sorry, ik plaag je maar. Kun je een tipje van de sluier oplichten wat je tijdens Do It With Others gaat doen? Wat kunnen we na afloop ongeveer verwachten, of wat verwacht je zelf?
Dat is altijd een beetje lastig te zeggen, want mijn ervaring leert dat ik tijdens het uiteindelijke maakproces zijwegen insla en zodoende altijd op iets anders uit kom dan ik aanvankelijk voor ogen had. Maar ik heb in elk geval een hevig verlangen om een keer iets te maken voor aan de muur.

 

© Camilla Steinum

© Camilla Steinum

Van drie- naar tweedimensionaal?
Onder voorbehoud: ja. Of ergens daar tussenin, zoals het werk van Robert Rauschenberg bijvoorbeeld. Wat ik waardeer in zijn werk, is de manier waarop zijn collages ruimte laten voor elk afzonderlijk onderdeel en object.

Rauschenberg was ook iemand die hield van open eindes. Dat brengt me op de tekst bij Dubious Desire For Cleanliness, je eerste solotentoonstelling, waarin je refereert aan Gilles Deleuze en Felix Guattarí. Stevige kost vond ik dat, op de universiteit. Leg eens uit, wil je?
Laat ik vooropstellen: ik ben géén filosoof, géén academicus en ik ben óók geen kunstenaar die filosofische of academische concepten tracht uit te beelden. Maar ik werd getroffen door een mooie passage uit A Thousand Plateaus, waarin het gaat over het intuïtief modelleren van structuren. Daar kan je eindeloos mee doorgaan, en dat is in feite wel min of meer wat ik tijdens die expo in Londen destijds heb gedaan.

Dan nu naar het vaste afsluitende onderdeel van deze serie: een korte trivia. Onmiddelijk antwoorden, alsjeblieft. Wat is je favoriete boek?
Moby Dick. Nee! The History of Shit van Dominique Laporte.

Film?
The Holy Mountain.

Gerecht?
Eh… een bordje rijst.

Band?
Patti Smith.

Dier?
Zeker geen katten! Een adelaar, denk ik.

Waar kijk je dit jaar het meest naar uit op Incubate? Jammer dat je vorig jaar net de Noorse invasie gemist hebt, trouwens!
The Knife lijkt me heel tof. Heb jij nog suggesties, misschien?

Je houdt van Patti Smith. Op dinsdag komt een van de betere hedendaagse Nederlandse punkbands spelen; Rats on Rafts. Die moet je checken.
Waarvan akte. Thanks!

’t Is niks. Jij bedankt voor dit interview!
Graag gedaan. Tot ziens op het festival!

Status

Interview van Max Majorana met Camilla Steinum (1/2)

Max Majorana is voormalig medewerker van Incubate. In aanloop naar de editie van 2014 was hij één van de programmeurs. Voor Do It With Others spreekt hij met de vier betrokken kunstenaars over hun werk en – waar hij de kans ziet – over hun privéleven. Camilla Steinum sprak hij op een donderdagavond, toen ze zich net in Tilburg had geïnstalleerd.

 

beeld-leo-XIII-495x400

Hey Camilla, hoe gaat het met je? Waar ben je nu?
Goed, goed. Ik ben net in Tilburg gearriveerd eigenlijk. In de nacht van 1 op 2 september kwam ik aan in het gastatelier op de Leo XIII-straat. Ik zit nu aan mijn bureau in de residence. Even rust.

Hoe is je zomer tot dusver? Meteorologisch gezien is hij namelijk nog bezig. Ik begrijp dat je het druk hebt gehad?
De zomer valt me niet tegen, maar veel vrije tijd heb ik inderdaad niet gehad. Ik heb voornamelijk heen en weer gereisd tussen Berlijn en Oslo. Daar had ik twee solo-tentoonstellingen, respectievelijk Ambiguous Container for Rational Stuff in de M.I. galerie en Grummset inni der in de Soft galerie.

Grummset inni der. Help me even.
Dat is Noors ja, en betekent zoiets als ‘de duisternis daarbinnen’.

Kijk eens aan. Wat heb je geëxposeerd? Oud werk van stal gehaald, of recent werk laten zien? Het ging bij beide expo’s om nieuw werk, dat vanzelfsprekend wel in het verlengde ligt van wat ik eerder heb gemaakt.

Zoals de patchwork sculpturen, waarmee je bekendheid verwierf in Londen?
Dit keer waren het niet echt sculpturen, zoals de objecten met vilt, gordijnen, en objets trouvés die ik tijdens Dubious Desire For Cleanliness heb getoond, maar eerder, tja… containers. En papier.

Wat me opvalt aan kunstenaars is dat ze tegenwoordig zelden nog slechts één verblijfplaats hebben. Laten we het hebben over Berlijn, de stad die sinds een tijdje min of meer je vaste stek is. Het staat al jaren bekend als dé broedplaats voor de Europese creatieve industrie. Klopt dat beeld nog een beetje?
Ja, dat klopt nog wel. Het is en blijft een fantastische stad voor kunstenaars, muzikanten, en schrijvers om te wonen. Zelf ben ik er drie jaar geleden naar toe verhuisd. Je merkt wel dat de prijzen aan het stijgen zijn, en dat er nu dus andere buurten worden ontgonnen.

Waar woon jij zelf precies?
In het stadsdeel Wedding, een wijk in het westen van de stad.

Toevallig! Toen ik voor het eerst in Berlijn op vakantie ging – dat moet in 2007 geweest zijn – verbleef ik daar ook. In zekere zin beantwoord Wedding precies aan dat typische, nostalgische beeld van Berlijn als een plek voor industrie en noeste arbeid.
Nouja, alleen is de industrie zich natuurlijk langzamerhand gaan richten op het vervaardigen van andere producten dan pakweg 100 jaar geleden. Het metropolis van Fritz Lang is al lang een achterhaalde mythe. Wedding is hoe dan ook een aangename omgeving. Je ziet er veel nieuwe kunstgalerieën openen en leesclubjes geïnitieerd worden.

Dat klinkt niet verkeerd, maar ik kan me ook voorstellen dat je Noorwegen mist.
Zo nu en dan wel, ja. Daar ontkom ik als geboren en getogen Noorse natuurlijk niet aan, hoe gezellig multicultureel Berlijn ook mag zijn. Maar in wezen zijn het vooral mijn vrienden en familie die ik mis, en niet zozeer Oslo als stad. Begrijp me niet verkeerd; het is altijd fijn om weer op het oude nest terug te keren, maar als ik zou moeten kiezen, zou ik idealiter al mijn naasten naar Duitsland halen.

© Camilla Steinum

© Camilla Steinum

Afbeelding

Exhibition: MOB terrein

 

Several Species of Small Furry Animals Gathered Tighter in a Cave and Grooving with a Pict

Tilburg, NL

Curated and initiated by Whatspace

17- 18. October 2015

 

12113440_10153830437349349_8329173704602420086_o (Medium)

01 (Medium)

02 (Medium)

06 (Medium)

07 (Medium)

08 (Medium)

12080390_10207654324225721_5367569284467908325_o (Medium)

 

 

All photos by Camilla Steinum

Afbeelding

Jan de Jong field trip

13. September 2015

Architectural field trip to some of Jan de Jongs houses with additional information about his method of working with the plastische getal and his relation to the Bossche School by Ids Haagsma and Wim Ramselaar.

IMG_4691 (Medium)

IMG_4693 (Medium)

IMG_4704 (Medium)

IMG_4707 (Medium)

IMG_4714 (Medium)

IMG_4726 (Medium)

IMG_4736 (Medium)

IMG_4738 (Medium)

IMG_4745 (Medium)

IMG_4749 (Medium)

IMG_4759 (Medium)

IMG_4761 (Medium)

IMG_4764 (Medium)

IMG_4765 (Medium)

IMG_4797 (Medium)

IMG_4800 (Medium)

IMG_4805 (Medium)

IMG_4808 (Medium)

IMG_4815 (Medium)

IMG_4818 (Medium)

IMG_4824 (Medium)

IMG_4828 (Medium)

 

 

All photos by Camilla Steinum.